Mymeringe van ‘n Weduwee (1)

deur Wille Will

Maria Stavros is ‘n weduwee.

Sy sit op ‘n vollyf-uitslaan stoel van chroom en plastiek met een voet op die plaveisel langs die stoel. Sy sit vorentoe gebuk terwyl sy die laaste toon wat gedoen moet word, op die stoel, met swart naellak verf. Op haar raafswart hare, Lumley-styl gekap, rus ‘n groot (met seshoekige lense), pers-kleurige Ray-Ban sonbril.

Buiten haar juwele is dit al wat sy aan haar liggaam het.

Sy gee ‘n lang sug as sy terugsak op haar rug en die bril oor haar oë skuif en die ander voet weer oplig op die bed. Sy’s kort en petite van liggaamsbou met middelslag borste, maar groot areola’s en dik, baie donker maroen tepels. Geen magie nie en wyerige heupe met ‘n vertikale snorretjie bokant haar kaalgeskeerde poesie wat ‘n amper blou skynsel het as gevolg van haar blas vel. Haar hele lyf het ‘n olyfbruin skakering (seker as gevolg van haar Mediterreense afkoms.)

Sy strek haar arms met die vele armbande uit bokant haar hoof en dink terug hoe haar lewe verloop het tot nou …

** Sy onthou hoe sy en haar enigste broer, Dmitri, as jongelinge saam met haar oorlede Pa gewerk het op die olyfplaas van Arí Chemédes aan wie bykans die hele Griekse eiland van Lesvos behoort het.

Maria voel die son se warmte op haar lyf en vee met haar handpalms oor haar borste en verder af oor haar lyf tot by haar poesie. Die Kokosneutolie wat sy reeds vroeër oor haar lyf gesmeer het se aroma slaan op in haar neusgate en sy vryf met haar vingers die olie dieper in by haar lieste en oor haar moemfie wat opgeswel staan in die hitte. Haar voorvingers glip in by haar gleuf en sy voel ‘n tinteling deur haar hele liggaam vloei. Sy bring haar palms weer op na haar borste en besef dat altwee tepels nou baie erek opstaan.

Sy glimlag as sy haarself ruik aan haar vingerpunte en een vinger by haar mond ingly en sy dit suig. Haar mymeringe hervat …

** Sy’t altyd met net ‘n ligte, wit, deurskynende kort katoenrokkie aan gewerk in die boorde met slegs ‘n klein broekie onder dit en Dmitri kaal bo-lyf met slegs ‘n kniebroek aan van dieselfde materiaal en ook sonder onderklere.

Hulle was sorgvry en onskuldig, nog ongerep in die wellus wat met volwasse interaksie met die teenoorgestelde geslag in mens se later jare kom. Hulle het mekaar baie geterg, gekoggel, kamstig gejaag en gestoei as hulle mekaar vang en dan lekker gelag.

Op ‘n dag, net na die laaste oes, was hul besig om die boord op te ruim met harke tussen die boompies. ‘n Sagte dreuning het hul albei laat omswaai na die grondpad wat net onder die boorde verbygaan. ‘n Stofwolk het neergesif, maar uiteindelik ‘n pikswart limousine ontbloot. Al die ruite was swart getint, maar die agterste deur s’n het geluidloos afgesak. ‘n Vet, ronde mansgesig het uitgeloer. Hy was kaalkop geskeer met drillende wange en dik vlesige lippe: Ari Chémedes!

“Wat’s jou naam, kóri?” (Jong dame in Grieks.)

Sy’t haarself regopper getrek en onbewustelik haar hand deur haar hare gestoot.

“Panayotta Maria, kúpioς (meester),” het sy teruggeroep, “maar hulle noem my sommer net Pani.“

Die ruit het weer opgeskuif en die motor het weggetrek met knarsende opskiet-klippies en stof.

Maria sit regop en drink eers ‘n sluk uit die kristal-glas waterfles langs haar stoel. Die daaropvolgende herinnering wil sy nie eintlik onthou nie want dit het haar hele lewe en toekoms verander …

** Toe Pani en Dmitri daardie aand saam met die familie psomi & skόrdi (rogbrood met gebraaide uie en knoffel) eet by die kaggelvuur, maak hul Pa, Georda, sy keel skoon en met ‘n ongemaklike kuggie sê hy:
“Ons baas, Arí, was vandag hier. Hy voel Dmitri kan een dag ‘n week alleen reg kom. Hy wil hê op daardie dag moet Pani by sy pensĭoné (huis) kom uithelp. Van more af.”

Georda sug en kyk ondersoekend na Maria.

Sy knik net stil haar kop in erkenning en verskoon haarself om haar lyf te gaan was.

Die volgende oggend het sy ‘n bruin, moulose seemsleerrok aangetrek wat met twee goue knope op die kaal skouers die rok bo hou. Sy’t ‘n gebreide leer bandjie om haar middel geknoop.

By Arí se woning het sy by die kombuisdeur aangemeld om te hoor wat haar pligte vir die dag is.
Die onvriendelike meisies wat daar werk het gesê sy moet op ‘n bankie gaan sit tot Arí haar laat roep. Dit was nie lank nie toe beduie iemand dat sy haar moet volg.

Na ‘n lang gang het die vrou saggies aan ‘n oop deur geklop, Pani aangekondig en terugverdwyn kombuis toe. Sy’t met kloppende hart oor die drumpel getree.

Arí het met sy rug na haar, kaal bo-lyf by ‘n lessenaar gesit en skryf. Die welige bossies grys hare op sy rug het haar aan ‘n wolf laat dink en die kaalgeskeerde hoof het blink in die lig weerkaats.

“Kom staan hier by my skouer, Pani,” het sy diep stem ge-eggo sonder dat hy omdraai.

Sy’t ‘n paar treë gegee tot so bykans agter hom. Sy’t sweet sien afrol oor sy rug en ook ‘n ruikie daarvan gekry in haar neus.

Arí het ‘n pen neergegooi en omgeswaai in die draaistoel.

“Karaki!” roep hy uit. “Maar jy lyk mooi vandag?”

Sy pikswart oë pen hare vas wanneer hy sy arms uitstoot en die twee skouer knope met een beweging losmaak en die rok afstoot oor haar lyf. Haar hande vlieg reflektief op om haar kaal borste te bedek, maar met blits reaksie staal sy vingers om haar gewrigte voor sy dit kan doen en dwing haar arms af langs haar sye.

“Nee-nee, kóri, nou doen jy net iets as ek jou so beveel.”

Hy buk vorentoe en sy vlesige lippe omvou en lek elkeen van haar tepels met ‘n slurp geluid.

Innerlik gril sy, maar voel tog ook reaksie in haar borste. Dan plaas hy sy hande op haar skouers en dwing haar af op haar knieë.

Hy leun terug op die stoel en stoot sy onderlyf uit.

“Gee my plesier,” en sy hande vryf af oor haar arms.

Reg voor haar (Pani besef toe eers) is hy inderdaad heeltemal nakend en sy kort, maar baie dik besnede penis troon in die lug hier by haar gesig.
Haar oë flits op na syne.

“Neem dit in jou mond en suig my, my kind.”

Hy bring haar arms op dat haar hande weerskante van sy voël is.

Maria maak haar oë toe met die terugroep van daardie toneel en sy voel ‘n naarkol op haar maag. Sy sluk weer van die water …

** Pani het haar vingers om sy kort, warm voël gevou en sy’t gevoel hoe klop dit in haar vuiste. Vir ‘n oomblik het haar broer Dmitri se lang voël met die klein koppie voor haar geflits toe sy dit eendag gesien het terwyl hy stort en sy nie geweet het hy is in die badkamer nie. Dit was tot nou die enigste penis wat sy al ooit aanskou het. Die voëlkop voor haar is baie groot en blink met ‘n nattigheid op die diep-pers kleur daarvan.

Sy beweeg haar hande op en af oor die skag, maar dan gryp Arí se hande agter om haar hoof en dwing haar mond oor sy voël. Haar midrif ruk asof sy gaan opgooi en die polsende kop voel asof dit haar hele mond vul en sy nie kan asem kry nie.

“Suig! Suig!” bulder Arí se stem.

Sy suig en sy verbeel haar dit is een van die groot pruime se pitte wat sy suig wat ook op die olyfplaas groei.

Sy voël dwing nou op en af, dieper in haar keel in en sy word naar van pyn.

Skielik pluk hy sy penis uit haar mond en sy braak terwyl dik strale semen oor haar gesig spat. Haar hande leun nou weerskante van sy dye en kop-om-laag spu sy nog ‘n spoegie uit wanneer ‘n laaste skoot saad op haar voorkop spat.

(lees volgende episode HIER)

Foto: Greek Woman Painting deur Jakab Marastoni

Volg Kombiekiehier op sosiale media:

4 thoughts on “Mymeringe van ‘n Weduwee (1)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

error: Kontak ons as jy iets van Kombiekiehier wil hou vir jouself. ;)