‘n Treinrit
deur Wille Will
Ek staan en wag vir my trein op perron sewe. Ek gaan vakansie hou in Durban, my kantoor werk in Johannesburg is reeds uit my gedagtes verban. Dis son, die see en mooi meisies is wat ek wil gaan geniet.
Die trein kom stadig langs die platform in. Oral maak mense koffers en kinders bymekaar om reg te staan vir inklim. Ek moet in ‘n treinwa verder aan inklim as waar ek staan en ek bevestig my kompartement nommer met die name op die kant geskryf.
Ek het net een groot tas en ‘n swaaisak oor my skouer en beklim die trein en stap tot by my kompartement. Dis ‘n vier-bed en toe ek die deur oopskuif leun ‘n vrou by die venster uit om nog bagasie van buite aan te vat.
“Kan ek help?” vra ek.
Sy draai om: “Is jy ook in hierdie kompartement?”
“Ek’s bevrees dis waar!” glimlag ek.
Sy gee ‘n lekker laggie: “Nee dankie, al my goed is nou in.”
Sy draai terug en soengroet ’n ou paartjie by die venster. Die swart langbroek span styf oor stewige boudjies en ek sit my bagasie neer op die vloer. ‘n Fluitjie skree skel en die trein gee ‘n ruk. Sy buig terug in die kompartement in en die trein begin stadig beweeg.
“Hoeveel is ons? Waar wil jy slaap?” vra ek.
“Ek wou ‘n enkelkajuit bespreek, maar die trein is te vol. Daar’s ‘n getroude paartjie, Meneer en Mevrou Wessels, wat ook hier by ons bespreek is.”
Sy tel intussen ‘n groot pienk koffer op wat sy seker bo-op die bagasierak wil plaas, maar dit is ooglopend te swaar vir haar. Ek neem dit sonder ‘n word by haar en lig dit bokant my skouers. Donner, het sy goudstawe daarin?
“Baie dankie … eh … wat is jou naam?” vra sy met ‘n soet glimlag.
“Wille Wiesnacht,” antwoord ek en neem haar uitgestrekte hand in ‘n groetgebaar. Haar handpalm is sag, effens gesweet.
“Elize de Bruin,” antwoord sy, “maar almal noem my sommer Nonna.”
Ek gee ‘n laggie. “Is daar nog iets wat ek daarbo kan bêre vir jou?”
“Dankie, maar nee, hierdie kan ek self hanteer.”
Sy tel ‘n vierkantige raffiasak op en klim op die onderste bank om dit langs haar tas daarbo te plaas. Sy prober haar tas met een hand effens te skuif om die sak te laat inpas. Sy is vollyf uitgestrek om die taak te verrig. My oë flits van haar gevroetel daarbo af oor haar liggaam. Haar borste vertoon middelmatig in ‘n bra en ‘n bloes, maar kom baie ferm voor. Dit lyk nie of sy ‘n magie wys nie en die bloes hang oor die styfpassende langbroek. Spiertjies rimpel op haar een bo-been van die gewerskaf bokant haar.
My brein poog om die roering in my broek te beheer. Sy’t ‘n fokken mooi lyf!
Ons SAS&H gee skielik sy gebruiklike, onverwagte ruk wat deur die hele trein rammel soos ‘n domino.
Nonna verloor haar houvas en tuimel agteroor. Ek is net betyds om haar in my arms te vang! Ek verbeel my seker maar dis asof sy ‘n sekonde langer in my arms bly en ek haar ‘n stonde langer vashou met haar bos gemmer-bruin hare in my gesig. Dit ruik soos die skerp reuk van die Krokusblom. Sy kom dan vinnig ôrent en swaai haar gesig na my my toe. Daar is ‘n rooi blos op haar wange en vir die eerste keer merk ek dat sy fyn sproetjies op haar neus het. Haar groot groen oë kyk skaam maar ferm in myne.
“Wille, jy’s baie handig om op ‘n treinrit te hê, lyk dit vir my!” Sy lag maar is nou minder skugter. “Ek kon my des moers toe geval het!”
Ons lag heerlik saam en ek bewonder haar spierwit tande. Ek klim met mý groot tas op die ondertse bank om dit daarbo te bêre. Toe ek afklim staan sy by die kompartement deur wat sy oopgeskuif het en praat met iemand in die gangetjie. Sy tree weer na binne met twee Stireen bekertjies waaruit die stoom opslaan.
“Die kelner het nog net wit koffie oorgehad op sy skinkbord. Is dit orraait met jou?” Ek knik.
“Skuif net die deur toe agter my, asseblief.” Sy plaas die twee houers op die ‘tafeltjie’ tussen die onderste twee banke. Met twee arms halfpad in die lug sê sy skielik: “O demmit, ek’t vergeet om suikersakkies te vat!”
Ek plaas my hande voorbarig op haar skouers en druk haar af dat sy op die groen leer bank neersak.
“Kalmeer nou … uh … Nonna … mag ek jou so noem?”
Sy glimlag met ‘n “ja”-kopskud terug.
Ek rits my drasak, wat nog op die vloer staan, oop. My hand kom te voorskyn met suikersakkies en houtstafies en ek gooi dit langs die koffie houers neer.
“Ek het hierdie gegaps op ‘n Lufthansa vlug êrens in my verlede.”
“Wonderlik!” roep sy uit en skeur ‘n sakkie oop en stort die suiker in een bekertjie.
“Sommer vir jou ook?” vra sy terwyl sy haar koppie roer met ‘n stokkie.
“Twee sakkies asseblief, ek’s nie soet genoeg nie!”
Dit kom voor asof sy my oë vir ‘n oomblik peil voordat sy my bekertjie vir my gee. Ek gaan sit op die bank oorkant haar en ons albei leun terug om aan ons koffie te teug. Die trein klik-klak nou met ‘n eweredige,
rustige spoed. Ek merk dat – seker met die val – die boonste knopies van haar bloes losgespring het en haar spierwit borste peul halfpad ontbloot daardeur! Die half-maan bra is al wat haar tepels net-net verberg. Daar is sproetjies op haar borste ook. Sy leun vorentoe en plaas haar half-gedrinkte houer tussen die suikersakkies op die tafeltjie.
“Soos wat ek besig was om te sê, die Wessels-paar het of die trein verpas of gekanselleer.” Sy gooi haar glimmende bos hare oor haar skouers terwyl sy weer effe terugleun. Met albei hande wikkel sy haarknippies los en heg dit weer agter haar kop in die hare in dat dit in haar nek vasgeknip is. Die pienk-bruin van haar aureola’s loer nou oor die bra se kant en haar tepels maak stywe knoppe onder die materiaal. Ek word meteens baie jags en ek kruis my bene om my groeiende ereksie weg te steek. Ek neem nog ‘n sluk koffie, maar my oë bly vasgenael op haar.
Ek leun vorentoe met my kloppende ereksie en met my voorarms op my bo-bene vra ek, handvryfend: “Van waar is jy, oorspronklik, Nonna?”
Sy leun ook vorentoe, ons gesigte is twee meter van mekaar.
“Ek het groot geword in Lydenburg op ‘n plaas.”
Haar groen oë is dominerend in myne asof sy iets soek. Ek laat sak my blik en sien hoe haar tongpunt oor haar vol lippe gly dat hulle blink van die nat. Ek kyk nog laer en sien weer die dik knoppe van haar tepels
in haar rok. Skielik verskyn haar lang slanke vingers voor my sig en sy vryf oor haar een tiet. My gesig wip op terug na haar gesig.
“Waarna staar jy so, Wille?” Sy’t ‘n fyn glimlaggie om haar mondhoeke en knoop die rok weer toe.
“Nee, ek dink sommer hoe ernstig jy amper seer gekry het met jou val,” antwoord ek vinnig.
“Dis aan jou toedoen dat ek darem nog heel is!” lag sy en gee my bo-been ‘n drukkie met haar hand.
Ek kyk vir haar en haar oë sprankel terug na my. Haar hand is nog steeds op my been. “Weereens dankie.”
Ek staan op: “Het jy al besluit waar jy gaan slaap?” vra ek en steek my hand uit om haar op te help.
“Verkieslik onder, dink ek,” lag sy en trek haar bloes bolangs reg. “Nou-nou ruk die trein weer so en ek tuimel daar van bo af!”
Ek glimlag vir haar: “Dan gaan ek jou tas van daar bo-af afhaal na die bank oorkant jou vir gemak. Ek sal bokant jou slaap, want wanneer die trein by ‘n stasie intrek dan skyn die stasie se ligte reg op mens se gesig.”
Ek het net die tas op die onderste bank geplaas toe ‘n kelner se slae op sy xilofoon al nader kom in die gang buite ons kompartement. Dit kondig aand ete aan.
“Sjoe, ek’s nogal honger,” sê ek.
Sy staan op waar sy weer gaan sit het. “Ek ook,” antwoord sy. “Sal jy omgee om ‘n oomblik in die gang te gaan staan?” vra sy. “Ek wil gou bietjie opkikker en iets anders aantrek.”
Ek ratel die deur oop en skuif dit weer toe agter my toe ek uitstap. Ek staan in die gang en bewonder die uitsig soos wat die Vrystaatse vlaktes by my verby gaan. Mense skuur agter my verby op pad eetwa toe. Ek sien een van die bedopmakers aankom en keer hom voor. Ek verduidelik wat ek vewag van hom en stop ‘n paar R50 rand note in sy bo-sak. Hy verdwyn in die gang af net toe die kompartement se deur oopskuif. Ek staar na Nonna wat in die deur staan. Sy het nou ‘n herfskleurige, knielengte, chiffon rok aan met fyn bruin en geel blaarmotiewe wat deurskyn op ‘n roes-oranje onderrok. Haar lae halslyn van sagte donkerbruin frille beklemtoon haar haar wit borste. Sy’t ‘n paar blaartjies-in-goud gesmede oorkrabbertjies in haar oorlobbe. Sy lyk asemrowend!
“Sal ons gaan eet, Wille?” vra sy my met ‘n onnutsige kykie.
“Stap voor,” beduie ek met een hand en haar goue hoë hakskoene klik-klak voor my uit. Ek betrag haar dun, mooi enkels tesme met die geskulpte kuite wat voor my uitstap. Toe ons tussen twee waens moet oorstap waai die windsleur haar hare na agter. Die goue hare tussen die gemmerkleuriges stem presies ooreen met die geel motiewe op haar rok. Ons betree die eetwa en ‘n kelner beduie ons flink na ‘n twee
sitplek tafel aan die ander einde van die eetwa. Een sitplek eindig teen ‘n afskorting met geen tafels daaragter nie. Sy kies haar sitplek en ek sit met my rug teen die afskorting. Die disse smaak vorentoe: Geposjeerde stokvis met ‘n bottersous, Chât’eau Brand biefstuk opgedis semi-rou. Ek het vir ons verouderde Grünberger Róse saam met die maaltyd bestel. Toe ons afsluit met crème-bulè nagereg bestel ek Chartreuse likeur.
Ons het ons so verlustig in die maaltyd dat ons nie veel gesels het nie, buiten miskien “heerlik” en “so sag en sappig” tussenwerpsels. Ons sit nou albei terug met ‘n kelkie van die lemoenlikeur in die hand. Die meeste maaltydgangers het al verkas behalwe ‘n bejaarde omie en tannie wat vier tafels laer af nog eet.
“Op die voorreg om vir die eerste keer saam met jou uit te eet!” lig ek my kelkie met ‘n glimlag na Nonna toe.
Die groen oë vonkel weer soos smaragde.
“Die voorreg is wederkerig, Wille, jy’s ‘n sjarmante, mooi man!” lig sy haar glasie.
“En jy lyk verleidelik mooi in daai besondere rok,” sê ek saggies en neem ‘n slukkie uit my kelkie.
Ek verstik amper skielik en kyk vinnig laer af na die ou paartjie se tafel, want Nonna streel sensueel met ‘n kaal voet onder die tafel oor my binne-been na my mik se kant toe! Ek voel ‘n pielstyf wat verrys soos ‘n spiraal veer in my broek. Ons oë nael vas inmekaar.
“Miskien moet ons nou na ons kompartement toe terug gaan,”sê ek skôr.
Ons staan albei op en ek skuif ‘n R100 noot onder een van die bordjies in. Nonna is alreeds by die deur wat na die volgende wa lei en loer oor haar skouer waar talm ek. Toe ek by haar aansluit neem sy my een hand in hare met ‘n drukkie en kyk op in my oë. By ons kompartement ruk ek die skuifdeur oop en ons glip byna gelyk na binne. Ek skuif die knoppie op dat die deur gesluit is.
Nonna swaai my om en druk met haar lyf my teen die deur vas. Haar hande poog hard om my hemp van my lyf af te kry en die boonste knopies spat in die lug, Haar hande is egter klaar om my nek by my agterkop en sy trek my gesig af dat haar mond myne verorber. Sy trek een knie op en vryf dit hard op en af oor my gulp waaragter my ereksie woed.
My hande skeur deur die herfsblare op haar rok soos ek die ritssluiter soek aan die agterkant. Ek kry dit beet en pluk dit af tot op haar stuitjie. My hande gly binne die rok in en ek vlek dit oop na haar sye soos mens ‘n half-groen perske sal oopbreek. My hande kom voor om tot net onder haar tiete en sy laat sak
albei haar arms dat die moutjies kan afgly. Net soos ek verwag het, het sy nie ‘n bra aan nie en skielik wip haar manjifieke twee borste, naak voor my! Ek trek my asem in – haar pienk-bruin tepels is so hard dat dit lyk asof hulle tril!
“Jy’s beeldskoon, Nonna” fluister ek voordat ek my lippe weer oor haar mond plaas. My duime wikkel vinnig op en af oor haar tepels. Dan skuif ek my handpalms vol oor haar tiete en druk en knie hulle hard.
Ek voel ‘n rilling deur haar lyf trek en sy trek haar lippe weg van my mond: “Jou hande is ‘magic,’ Wille,” blaas sy haar asem uit.
Ek lig haar tiete op na my gesig toe en spoor met my tong teen haar nek af, oor haar hals totdat ek een tepel vibreer met die tippie van my tong.
“O vader … Wille … jy’s besig om-m m-my mmal te maak!” Hyg sy in my oor.
Ek masseer haar borste saggies met my hande terwyl my tong, beurtelings, heen en weer … en weer oor haar tepels spring. Sy maak ‘n geluid en gryp my hoof en stamp my teenaan my een oor tussen haar melkskommels teen haar bors vas. Ek hoor haar waansinnige hartklop soos ‘n tydbom wat gaan ontplof.
“L-l-laat ek net b-bietjie asemskep” hoor ek haar kreun bokant my. “Ek het nou amper gekom!”
Met my duime ingehak skuif ek haar rok van haar middel af ondertoe oor haar lyf en voel hoe dit oor haar heupbene gly. Ek glimlag as ek ook nie ‘n pêntie rek voel nie, maar dan wikkel sy haar onderlyf en die herfsblare gly uit my hande en val om haar enkels. Ek sien hoe sy vinnig daaruit tree.
Die hygende oomblik word versplinter deur staal op staal wat skielik ratel in die deur agter my. Nonna se oë rek vraend in myne en sy gryp haar rok en vlieg om en spring in die reeds opgemaakte bed. Sy trek die laken op tot onder haar ken.
“Ek kom binne!” sê ‘n growwe mansstem hard.
Ek staan terug met my losgemaakte hemp wat nou uitgedop, halflyf, oor my broek hang. Die deur skuif oop en die kondukteur steek sy bepette hoof deur die opening. Hy’t ‘n groot weglê snor en klein ogies wat dartel om te sien wat gaan op die bed aan. Ek skuif egter meer dwars om sy sig te belemmer. Sy asem ruik na knoffel.
“As mens nie hierdie skuiwer ook toeskuif nie, kan enige iemand met so’n ‘handjack’ soos myne enige tyd jou deur oopmaak.”
Sy vuil vingernaels gaan om die deur en wys my die skuiwer.
“Wat’s die probleem?” vra ek met my hande in my sye “Ek het my kaartjie aan jou gewys voor ek opgeklim het.”
“Sorrriie-sorrie, mister … dis nie oor u kaartjie nie, sien.”
Sy ogies probeer nou selfs oor my skouer kyk bed se kant toe.
“Ek het ‘n ‘hewwie-preggies’ vrou wat saam met haar man hier by Bainsvlei opgeklim het, sien. Sy moet sit of lê, sien, en ek dag toe hier’s mos plek by julle, want die Wessels-mense het mos nie geboard nie … en die trein is fokken stampvol, sien!”
Hy vee oor die horings van sy snor asof dit die saak af gehandel het.
“Bad luck, ou perd, my suster en haar seun sluit op Bloemfontein by ons aan. Hulle gaan ook Kaap toe.”
“Okay dan ek sien, sien,” lig hy sy pet op en tree terug in die gang.
Ek slaan die deur toe, maar ek merk hoe hy nog steeds vir oulaas na die bed wil loer.
“Fok,” sê ek hard met my oë toe en my rug teen die deur.
“Sorry vir die taal, Nonna” kyk ek weer na haar kant toe.
Nonna sit sommer regop en bars hard uit van die lag met haar kop agteroor. Die laken gly uit haar vingers uit en haar twee wit volmane skud saam met haar lag. My gedagtes flits terug na haar ferm wit boude wat net nou geskarrel het na die bed.
“Jy’t niks genoem van jou familie wat op Bloem by ons aansluit nie?” bedaar haar lagbui en sy vroetel met ‘n verergde uitdrukking op haar gesig onder haar boude asof iets haar daar pla.
“Klim maar uit die kooi uit,” sê ek gelate. “My ‘surpraais’ vir jou is nou ook in sy moer in.”
Sy gooi die bo-laken af, skuif en klim uit die bed uit, maar draai terug bed toe om te sien wat aangaan. Ek het ‘n strepie bruin-rooi hare tussen haar bene gesien toe sy uitklim en my penis begin weer styf word.
“Trek die bo-laken heeltemal oop” sê ek terwyl my broek losmaak en begin uittrek.
Wanneer sy buk om die laken af te trek kan ek haar poes sien hang tussen haar boude deur. My pielstyf kom tot volle stond. Op die onderlaken het haar inspring die patroon versteur, maar mens kan nog steeds die omlyning van ‘n hart sien wat gevorm is deur afwisselende rooi en silwer papieromhulsels wat ronde
sjokolade lekkers binnehou.
“O Wille, jy’s ‘n regte romantikus!” roep sy en swaai om met ope arms asof sy my wil omhels.
Haar oë rek en dan kyk sy op na my gesig en haar een hand gaan oor haar mond en die ander een oor haar koek, want ek staan nou poedelkaal voor haar met ‘n kloppende, vol ereksie!
Haar groen oë knip weer af oor my lyf en dan sê sy met haar oë in myne:
“Jy’s ‘n goed geboude man, Wille” Sy gee die treë tussen ons tot teen my lyf. Haar linkerhand streel oor my skouer en met haar ander hand neem sy my skag vas. Sy lig haarself op haar tone en offer haar mond
soos ‘n ryp granaat aan my.
“Soen my weer.”
Ek buk af en my arms gaan om haar kaal lyf, oor haar rug totdat ek haar een boud stewig in my een hand omklem. Ek voel hoe sy my voorvel stadig en ritmies oor my voël se groot kop, op en af skuif … en dan soen ons. Dis soos ‘n lont wat vonk gekry het! Opgekropte wellus, passie en hartstog vat vlam tussen ons lywe soos elektrisiteit.
“Stap net tot by die bed,” sê sy saggies asof sy iets heilig sê.
Wanneer ek haar op haar rug laat lê trek sy dadelik haar voete op en maak haar knieë wyd oop. Ek klim op die bed tussen haar bene in. Ek vryf nog steeds my voorhuid op en af asof ek my ereksie gaan verloor. Sy speel met een goddelike tepel op haar een bors en haar ander hand vryf op-en-af oor haar poeslippe. Haar smaragte staar intens af na die aksie. Dan maak sy haar poeslippe oop met haar wysvinger en ringvinger en haar middelvinger vryf al hoe vinniger oor haar klit wat penorent uitgespring het onder sy
kappie. Haar poes is papnat, selfs die strepie gemmerbruin haartjies aan die bokant blink nat.
“Sit hom in …Wille, ek wil hom in my hê.”
Ek plaas my penis tussen haar lippe en leun dan met altwee hande weerskante van haar onderlyf terwyl ek dieper stoot. Ek voel my pers kop stadig verby die lippe in haar poeskanaal ingaan en dis soos ‘n fyn nat, geriffelde omhulsel wat styf om my voël vou. O, fok dis lekker!
Haar hand wat op haar bors was is skielik agter om my boude en sy trek my liggaam daarmee stywer teen hare vas.
“D-dieper … Wille, so diep jy k-kan!” roep sy dringend.
Ek stoot my lat tot agter teen iets in haar en begin haar ry. Sy kreun hard en ek kyk in haar oë wat oopgespêr terugstaar na my. Dan begin sy inval met my ritme en stoot hard terug elke slag wat ek vorentoe slaan. Ons galop soos twee karperde saam in sinkronisasie. Ek voel hoe haar een been aan die bewe gaan teen my dy, maar dan slaan sy altwee haar bene om my middel en stoot haar onderlyf nog
harder teen my op. Ek verskuif my onderlyf effens dat ek teen ‘n ander hoek in en uit gaan.
“O!…o…o…o!” roep sy “D-dis s-sò … ontsettend lek-ker ek gaan d-dalk kom!”
“Kom … kom kom kom … dan kom ek ook!” hits ek haar aan, want ek voel ek is ook naby.
Ek versnel my stote en ons lywe slaan nou soos suiers teen mekaar. Wanneer sy ‘n uitgerekte, lang gil gee wat ek seker is die masjinis vier waens vorentoe ook kan hoor, skiet ek my saad in haar!
Daardie oomblik wat alles om jou tot stilstand kom. Wanneer jou liggaam een kern word wat alles wil behou, maar tog alles vrylaat. Jou piel word jou liggaam en die res van jou lyf word die aanhangsel. Geen wet of verbod of waarde geld meer nie. Jy is vry van alle morele, sielkundige verpligtinge. Jy is skoon, losgeruk uit jou kettings van frustrasies en versugting.
Ek voel haar tempo het ook begin stadig word en ek wonder skielik of sy geklimaks het.
Ons lywe lê skielik doodstil teen mekaar. In mekaar. Ek is nog steeds diep binne haar.
Ek rus nou op my elmboë weerskante van haar tieties. Ek kyk na haar wimpers wat toe is.
“Het jy gekom, Nonna?” vra ek en soen haar op haar neus.
Haar oë gaan oop en sy trek my wenkbroue na met ‘n voorvinger.
Haar vinger spoor af oor my neus en gly dan oor my lippe.
“Ja, ek het. Die lekkerste nog ooit in my lewe.”
Haar pupille vernou en daar kom ‘n kommer kepie tussen haar wenkbroue op.
“Was dit vir jou ook lekker?” vra sy, maar haar lippe glimlag nie.
“Nog nooit dit so intens ervaar nie,” sê ek en suig aan haar vinger wat nog steeds op my lippe is.
Ons oë soek antwoorde in mekaar se oë, se gedagtes.
“Ek weet ek mag nie vra nie, maar ek wil dit nie weer van iemand anders hê nie.”
Haar gesig swaai weg dat sy op haar wang lê. Ek lig my hand op en draai haar gesig weer na my toe.
“Wat’s dit nou?” vra ek. Albei haar oë blink dik met trane.
“Ek wil jou nie v-verloor nie,” sluk sy.
“Dan gaan ek nou weer liefde maak met jou.”
Ek soen haar weer oor haar bewende lippe.