Ek erken skuld, Edelagbare

Hoe lank gaan ek lees: 4 minute

deur Niel A Morum

Dit is tyd om te bely …

Die eerste wat ek moet erken, is dat ek aan jou dink.  Baie.  Ek dink soms dalk te veel.  En dan wonder ek wat jy doen en wat jy aanhet.

Ek erken dat jou lyf my nogal … ummm … aantrek.  Met ander woorde, jy is blerrie sexy.  Selfs met ‘n mamma-lyf is jy nog stunning en maak jy jou jean perfek vol.

Ek erken dat ek jou baie keer stywer en langer vasgehou het wanneer ons drukkies uitgedeel het.  Ek het my hele lyf instruksie gegee om jou raak te voel: veral jou tieties en jou onderlyf.  Ek het my verbeel jy druk effens harder teen my terug as ‘n sommer-net-drukkie.  (Of dalk WOU ek dit net verbeel.)

Ek erken dat my gespot oor jou rooi toppie nie net spot was nie.  Ek was baie keer baie ernstig toe ek gesê het ek wil sien hoe jy dit onderstebo of agterstevoor aantrek.  (Ek het dan gewonder hoe dit sou lyk as ek by jou staan en kyk hoe jy dit oor jou kop trek om net weer aan te trek.  Weird genoeg het ek dan nooit oor jou bra en wat daarin is, gewonder nie.  Die verbeelde soepel beweging van jou gespierde arms en jou bo-lyf met die aan- en uittrek was genoeg om my te laat kwyl.)

Ek erken ek het gestaar as jy enigsins voor my gebuk het of wanneer daar ‘n kans was dat ek cleavage kon sien.  Ek weet jy het nou groter borste as wat jy altyd gehad het; ek weet ook dat hulle beautiful is.

Ek erken dat ek omtrent van my kop af geraak het tydens ons jaareinde-ete.  Jy het NIKS onder jou slooprokkie aangehad nie; ek het eers net skelm geloer, en later blatant gestaar om te kyk of ek iets sien.  Ek weet ook dat jy skoon skeer, dus het ek geweet die kans om haartjies te sien was nul.  Maar dit het wel beteken dat ek dalk lippies of ‘n gleufie sou kon sien… jy moes net reg staan en ek moes net reg kyk… en ek het GEWAG dat jy reg staan sodat ek reg kon kyk.

Ek erken ek vermoed jy kan lekker soen.  Die paar keer wat ek jou kon soen (met verjaarsdae en so aan) het ek gevoel hoe jou lippe teen myne sag word en effens oopmaak.  Ek is seker, as jy my sou toelaat, dat ek jou kan soen tot jy swymel en teen my lyf smelt.  My gutfeel sê ook vir my dat jy wild kan word onder soene: jy kan net so hard teen my onderlyf terugdruk as wat ek teen jou grind.  Of wil jy oorrompel word?  Moet ek jou hande vashou en besit neem van jou mond en jou lyf?

Ek erken dat ek jou in my arms wou neem en jou ordentlik soen, die dag toe ek by jou kom kuier het. Ek het gespot en geSMS dat ek daar wil wees wanneer jy borsvoed, jy het ‘n aapgesiggie teruggestuur, maar jy het NIE “Nee” getik nie.  Ek het daaroor gewonder; later was ek goed moerig vir myself omdat ek jou nie uitgedaag het nie.  Ek het soveel prente in my kop afgespeel van hoe jy eers toehou as jy voer, dan bietjie meer wys, dan heeltemal wys, dan rustig, kaalbors, by my sit terwyl ek haar winde uitvryf.  My prentjie gaan verder oor hoe jy nog ‘n paar druppels melk op jou bene mors, totdat ek aanbied om jou leeg te drink…  Ons eindig iewers teen ‘n bank waar ek stadig van agter af in jou ingly…

Ek erken dat ek weet dat jy ‘n clitstud het, want ek het ‘n klomp foto’s van jou.

Hulle was op ‘n hardeskyf wat jy vir my geleen het.  Die leêrnaam was “Stout”; ek het eers gedink dis Engels en verwys na een van jou projekte, maar toe ek dit oopmaak en net JPG’s sien, het ek gebewe van afwagting.  In die foto’s poseer die baie jong jy op verskillende maniere: uitlokkend, onskuldig, soos ‘n tert, vroulik… en dan is daar ‘n paar waarin jy ‘n stywe penis in jou het.  Jou borsies is klein, baie klein, met skerp, donker klein tepeltjies.  Dit is duidelik dat jy iewers na hierdie foto’s jou borste laat vergroot het.  Die gelukkige dokter wat aan jou gewerk het, het ‘n baie goeie job gedoen: die bietjie wat ek al gesien het, wys my hulle is beautiful.

Daar is ook ‘n paar waar mens jou skoongeskeerde klein poesie kan sien: mooi, eweredige lippies, ‘n prominente heuwel en ‘n opening wat vra om besit te word.  Die blink pennetjie deur jou klit is effens skeef; ek wonder of dit ‘n fout was en of dit net gebeur as jy wild jags is?  Ek erken ook dat as ek die tattooist was wat dit vir jou ingesit het, ek ook dalk ‘n foutjie met die insit daarvan sou maak.  Om so ‘n mooi, kaal stukkie meisievleis so naby my gesig te hê terwyl ek aan jou werk, sal my goed opwerk.  (Ek is doodseker hy het met ‘n helse horing daar gesit: dis algemeen bekend dat vrees maak dat mens feromone afskei… kan jy dink watse reuklose geure om hom gewalm het terwyl hy jou seergemaak het?)  En wanneer jy die wond versorg het: wie het gekyk en gehelp?  Het die effense seer jou gestimuleer of was dit bloot pynlik?  Wat gebeur as ‘n warm tong daaroor dartel?  Beweeg dit in verskillende rigtings en verhoog die stimulasies?  Hoe voel dit om ys daarteen te druk sodat die koue in jou invloei?

Ek dwaal af…

Ek erken dat ek van jou en Xx weet.  Ek weet dat Yy julle in die stoorkamer betrap het terwyl hy jou  gedoggynaai het.  Yy het iets vermoed, het julle gaan soek en julle so gekry.  Sy het vir ‘n klomp redes niks gedoen nie, ook omdat sy niks in X belanggestel het nie.  Ek erken dat as dit ek was, ek dalk anders sou opgetree het.  Ek sou dalk nadergeloop het om beter te kyk.  Ek sou wou sien hoe jou tieties skud as hy in jou instamp, of as jy agtertoe teen hom vasbeur.  (Ek is seker dat jy nogal beheer kan neem as jy wil…)  Ek wonder of ek my voël sou kon uithaal en vir jou wys; of ek dit dalk vir jou kon gee om te eet en of ek, al masturberend, net moes kyk hoe hy homself in jou leegmaak.

Teug by die foto’s: die man wat by jou is, is nie baie groot nie.  En dit laat my wonder of jy my sal (wil) kan akkommodeer.  Want ek erken ruiterlik dat ek jou graag wil bykom.

Volg Kombiekiehier op sosiale media:

8 thoughts on “Ek erken skuld, Edelagbare

  • Avatar
    Feb 6, 2019 at 8:13 pm
    Permalink

    Dink ek nou an daai slooprok met niks onder aan nie….

    Reply
  • Avatar
    Jan 29, 2019 at 12:18 pm
    Permalink

    WOW, jy mag maar skryf – mag ek ook eendag n man ontmoet wat so oor my voel 💕

    Reply
    • Avatar
      Apr 7, 2019 at 11:14 am
      Permalink

      Dankie. Dalk is daar een waarvan jy net nie weet nie. Dalk kan ek so oor jou skryf, as ek jou leer ken

      Reply
  • Avatar
    Jan 24, 2019 at 9:41 am
    Permalink

    Dit klink of hier nog stories kan kom oor haar…wees gerus skuldig…jy mag maar

    Reply
  • Avatar
    Jan 24, 2019 at 6:22 am
    Permalink

    Welkom terug Nièl. Weereens n uitmuntende stuk. Ek het dieselfde gevoel oor n paar dames in my lewe.

    Reply
  • Avatar
    Jan 23, 2019 at 5:32 pm
    Permalink

    Uitstekend beskryf….in so ‘n mate so dat tot ek lus het om haar by te kom.

    Reply
  • Avatar
    Jan 23, 2019 at 2:04 pm
    Permalink

    ‘n Pragstuk!!
    Aan al die kombiekiehierders wat nie Niel A. Morum se werk ken nie, hy is een van die meesters waarvan ek in vorige kommentaar geskryf het.
    Welkom terug by ons, ek hoop dit is blywend want ek het net die hoogste respek en die grootste genot nog altyd in jou skrywes ervaar.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published.

error: Kontak ons as jy iets van Kombiekiehier wil hou vir jouself. ;)