Kewers en inrye

deur Geriatrix

“Wie van julle is al op ‘n Volksie se bonnet gespyker?”

Ons sit nou die aand om ‘n vuurtjie met elkeen iets in die hand terwyl een van die dames die vleis versorg – ja ek weet, in die ‘ou dae’ sou so iets nooit gebeur het nie, maar vandag is nie meer die ‘ou dae’ nie! Ons groepie bestaan uit die meeste van die dames van my groep, Jose en sy suster Maria en dan nog een of twee nuwes. Dit is Maria wat die vraag so half in die bondel vra – dit is nou na aanleiding van ‘n storie oor my ervarings in die inrye.

Jose en Maria het in Mosambiek opgegroei en die storie van ‘n inry was vir hulle heeltemal vreemd – daar was nie sulke goed in Mosambiek nie en Volkswagenkewers was amper nog skaarser, want die Portugese het nie baie van die Duitse motors gehou nie. Die meeste voertuie was Peugots en ander Franse en Amerikaanse motors.

Soos ek sê dit is nie meer die ‘ou dae’ nie; selfs twintig jaar gelede sou so ‘n gesprek nooit plaasgevind het nie – almal het geweet hoe kinders verwek word, maar ‘n gesprek oor seks en dan nog tussen mans en dames wat nie met mekaar getroud was nie, was absoluut taboe. Geen mens het oor sy of haar tegnieke gepraat nie – behalwe nou die manne wat in die kroeg probeer spog het, maar wat gou op hulle neuse moes kyk.

“Ek self is nie op die bonnet van ‘n kewer genaai nie, maar my ouer suster het my daarvan vertel.”

Dit is Beatrix wat aan die woord is. Ons twee se paaie het so ‘n ruk gelede by ‘n familie-byeenkoms
gekruis waar ons so half eenkant geraak het en toe maar begin vry het. Uit dié situasie het ek toe ‘n
nuwe beroep kon begin deur as die hou-omie vir ‘n groep dames op te tree. Hierdie opmerking het ‘n stortvloed vrae en opmerkings begin. Dit blyk toe dat die meeste van die dames effens te jonk was om daardie genot te ervaar en dat hulle meestal op hoorsê staat maak. Almal was dit egter eens dat die spesiale vorm van die kewer se bagasiebak (die enjin het agter gesit en die bagasiebak was voor, heeltemal verkeerd om) baie spesifiek gemaak is om ‘n meisie se dosie mooi uit te stoot – baie beter as wanneer sy plat op ‘n bed of enige ander oppervlak sou lê.

Al nadeel was die chroomstrook in die middel van die bak en die manne wat geweet het wat hulle doen, het ‘n spesiale skuimmatras in die bagasiebak gehou – die vervaardigers van die spesiale matras het ‘n
gleuf in die middel gesny wat presies oor die chroomstrook gepas het en het dit seker op grond van
ervaring so gemaak. Presies hoe dit nou gewerk het, was die onderwerp van heelwat vrae en bespiegeling. Elkeen het sy of haar idee gehad van hoe dit nou gedoen is; soveel deelnemers soveel idees en geen twee is dieselfde nie!

Uiteinde is dat iemand ‘n selfoon uitpluk en die onderwerp Google – ek sê mos twintig jaar gelede sou so ‘n gesprek nie eens plaasgevind het nie en was Dr. Google ook nog onbekend. Almal het gekyk, maar die videos wat beskikbaar was, het nou nie heeltemal akkurate inligting bevat nie. (Ou kewers is selfs in Duitsland nie meer so volop nie en die videos wat beskikbaar is, konsentreer op ander aspekte). Die uiteinde is dat iemand afgevaardig word om die saak behoorlik te ondersoek en dan terug te rapporteer.

Omdat Beatrix se ouer suster persoonlike ervaring het, sal Beatrix haar nader en hoor wat gedoen
moet word, hoe dit gedoen word en wat alles nodig is. Beatrix se suster, Magriet, was heel opgewonde toe sy oor die onderwerp genader is – sy en haar man is nou juis op dié stadium in hulle huwelik waar die kinders uit die huis is en hulle graag wil eksperimenteer. Beatrix sê hulle twee was later so jags en opgewerk dat hulle haar amper nie gou genoeg uit die huis kon kry nie. Die volgende oggend toe sy Magriet vir koffie ontmoet, het die se wange nog rooi gegloei en sy kon Beatrix nie genoeg bedank nie.

Magriet sê sy en haar man het probeer om die inrynaai op die bed na te maak, maar dit wou nie
werk nie; die hoek was heeltemal te plat. Hulle het selfs probeer om met kussings die helling reg te
kry, maar dit het ook nie gewerk nie. Wat hulle wel onthou het, is dat die meisie op haar rug oor die
bak lê met haar voete op die buffer gestut en die man staan-lê dan ook met sy voete op die buffer.
Teen hierdie hoek staan die dosie mooi uit en al wat hy moet doen, is om sy voël in te druk. Toe
Beatrix haar suster uitvra of hulle dan nie eers so ‘n bietjie vry om alles nat en reg te maak nie, het sy
beduie dat dit in die kar of op ‘n matras op die grond langs die kar gedoen is en as altwee dan reg is,
klim hulle op en neem hulle plekke op die bak in. Volgens die suster was daar dikwels ander pare ook
al op hulle kewers en soos hulle begin naai het, het meer pare uit hulle karre geklim. Van hulle het
glo naderhand mekaar so goed geken dat hulle sommer maats geruil het.

Dit kon nie hoër of laer nie, iewers moet hulle (en Beatrix) nou ‘n kewer in die hande kry sodat hulle weer soos in die ou dae kan naai. Dit is toe dat Beatrix en haar vriendinne uitvind dat dit makliker gesê as gedoen word – waar kry jy in 2021 ‘n kewer? Die laaste kewer wat in Suid-Afrika gebou is, is op 18 Januarie 1979 in Uitenhage gebou en dié staan nou in ‘n museum. So dit is nie beskikbaar nie.

Dan maar op die internet soek – toe ook nie so maklik nie! Daar is wel kewers beskikbaar, maar die wat beskikbaar is, is of wrakke wat eintlik in die skrootwerf hoort of ten volle gerestoureerde modelle wat nou met goud beslaan is en teen die prys van twee Bosveldplase bekikbaar is. Toe een van die verkopers van so ‘n gerestoureerde kewer hoor waarom die dames die motor soek, het hy byna in sy Meerlust Rubicon verstik. Hoe kan mens sulke heiligskennis begaan! Hulle het toe maar die onderhandelinge gestaak.

Die dames is nie verniet in die kommunikasiebedryf nie. Kort voor lank het een van hulle gehoor van ‘n kewer wat behoort aan ‘n vriend wat voorheen ‘n hippie was. Toe hulle hom uitvra oor die kewer en die se rol in die inrye het die ou heeltemal bewoë geraak. Hy het in sy tyd omtrent elke beskikbare (en nie-beskikbare) meisie op dié kewer se bak gespyker, maar nou sukkel hy om ‘n dame te kry wat met hom seks wil hê en as sy instem, kom hy gewoonlik nie eers tot die punt waar hy op die buffer wil klim nie, want sy knië laat hom nie meer toe nie!

Noudat hulle die motor opgespoor het, moet hulle dit uitprobeer. Gelukkig het die hippie nog sy matras, maar toe hulle dit oopvou, kom hulle agter dat dit nie meer in so ‘n goeie toestand is nie. Dan maar na ‘n plek wat skuimrubbermatrasse verkoop met die versoek dat hy ‘n gleuf in die middel van die matras moet sny. Die middeljarige man kyk hulle so snaaks aan – “my pa het gepraat van die ouens wat ‘n gleuf in die matras laat sny en dit dan oor ‘n Beetle se bonnet sit as hulle die girls in die inry spyker. Ek het gedink hy praat stront.”

Die volgende paar weke is dit ‘n gereël en gepraat van die ander water – wie gaan die sessie bywoon? Is daardie een nog fiks genoeg om sulke goed te kan doen? Moet hulle iemand kry om ‘n video te maak? Waar gaan hulle die sessie hou? Moet dit privaat wees of kan die ander ook maar staan en kyk? So gaan dit aan en aan tot die groot Vrydagaand.

Gelukkig ken hulle ook iemand met ‘n groot motorhuis – eintlik meer ‘n saal waar hy sy versameling
motors aanhou.By die plek aangekom, staan die hippie en sy motor klaar reg en langs hom staan nog twee ander kewers! Op een of ander manier het die storie uitgelek en dit is nou amper op sosiale media.
Eers almal saam gekuier en geklets. Van al die mense teenwoordig het net die hippie en ek enige kennis van ‘n kewer en net die hippie het al ‘n meisie op die bak gespyker. Ek het wel die kar gehad, maar nooit die geleentheid nie. Ons besluit toe maar dat Magriet en haar man die baan sal open, want hulle het jare gelede in die inry op ‘n kewer se bak gespyker. Die dame was heel bereid om te demonstreer, maar haar man was bietjie versigtig – hy het in jare nie voor ander mense gespyker nie en toe was dit in die donker in die inry.

Hier staan drie karre gereed om die naaiers te huisves en nie twee wil begin nie! Maria, wat die hele ding begin het deur te vra wie nou al op ‘n kewer genaai het, besluit om die voortou te neem en sy pluk al haar klere af, sit die matras op die hippie se kar en gaan lê op haar rug op die bak met haar voete op die buffer gesteun. Maria is nie meer bloedjonk nie, maar sy hou haar figuur nog mooi en toe sy so met haar dosie in die lug lê het menige man begin kyk. Sy kyk vir die hippie en roep hom nader –  dit is immers sy kar. Die hippie staan nader en met die naderstaan maak hy sommer sy broek los en laat val dit op die grond. Soos hy nader na sy kar stap, begin sy voël tekens van lewe toon en voor jy nog kon dink is hy op die buffer en druk sy voël in Maria in. Sy wou hom nog vra om tog eers ‘n bietjie voorbreiding te doen, maar hy is te haastig.

Omdat Maria se dosie nou lekker uitstaan, kan hy sommer direk indruk en begin pomp. Die arme kewer se skokbrekers kan dit amper nie hou nie so stamp die ou! Die hippie en Maria naai eers stadig, maar soos sy selfvertroue toeneem, versnel hy sy pas en omdat hy nie diep hoef te stamp nie, raak hy gou die onderste punt van Maria se dosie en beweeg die aarde vir haar – sy geniet dit baie duidelik en moedig hom aan. Die hippie het redelik lank vir ‘n man van sy ouderdom gehou en toe met ‘n gejuig uitgepluk en so vier of vyf druppels geskiet. Maria en hy het toe afgeklim en sommer gou was daar ‘n ander paartjie op die beetle.

Kort voor lank het Magriet en haar man ook opgeklim en gewys hoe hulle dit jare terug gedoen het. Moet sê, Magriet is nogal mooi gebou en ek sal nie omgee om haar ook by te kom nie. Die sessie het almal se verwagtinge oortref. Die gasheer het die vleis en drank verskaf en dit was nogal lagwekkend om te sien hoe ‘n paartjie skielik hulle vleis net so op die rooster laat en spring as ‘n kewer se bak beskikbaar raak!

Die manne en vroue het eers die ‘beproefde’ styl probeer met die dame onder en die man bo, maar sommer gou het van hulle die dame op haar maag gehad en die ou wat haar dan van agter af bykom. Die helling het dit glo ook makliker gemaak om in te kom en van die dames het aangedui dat die rif op die bak amper soos die legendariese stuk tuinslang in die agterste sitplek van ‘n motorfiets werk en haar klit stimuleer.

Ons was skoon verbaas oor al die manewales wat uitgehaal is toe ons nou die aand die video sit en kyk. Van die dames kon nie glo dat hulle so lekker genaai het nie – die gevolg was dat ons toe maar weer van die tonele gespeel het. Ek het vir Beatrix vertel dat ek dink haar suster is nogal spykerbaar – toe moes ek hoor dat Beatrix al lankal vir haar van my vertel het en dat Magriet aangedui het dat sy en haar man een aand wil kom kuier; Magriet se man het glo aangedui dat hoewel hy gelukkig met die suster getroud is hy nog altyd idees oor die jonger suster gehad het. Sal julle laat weet wanneer hierdie besoek plaasvind.

Met die dat ons nou weer op vlak 1 is, kon Jose en ek weer na die koshuis vir bejaardes op die platteland reis om ons verpligtinge daar na te kom. Die inwoners was nogal dankbaar, want hulle was vir byna ses maande ingeperk sonder dop en ook sonder beskikbare en kapabele manne.

Ek dink dit was Jose wat van die kewer gepraat het. Johanna van die krukke het dit gehoor en sommer baie opgewonde geraak; sy was mos ‘n matrone in 1 Militêre Hospitaal in Pretoria, het nooit getrou nie (maar soos sy sê – jy hoef nie getroud te wees om baie gespyker te word nie). Sy het menige aand in die Fonteine inry in Pretoria gespandeer en kan volgens haar met gesag oor die voor- en nadele asook die naaibaarheidsindeks van byna elke motor van die laat 60’s tot vroeë 80’s praat. Daar is dus geen ander manier nie – of ek of Jose (of as dit regtig nie anders kan nie, die hippie) moet met die kewer na die koshuis toe kom sodat sy vir ons kan wys hoe dinge regtig gedoen word. Ons moet nou lootjies trek om te sien wie van ons drie die langpad met die kewer gaan aandurf. Die ding het mos nie lugversorging nie en dit is nou somer met baie warm dae.

Ons het die langtermyn weervoorspelling mooi bestudeer en besluit dat die kans op reën so skraal is dat nie Jose of ek kans sien om die hitte uit te daag nie en toe het ons maar die hippie afgevaardig om met sy kewer platteland toe te gaan. Hy het wel daar uitgekom, hoewel hy blykbaar op die N1 verdwaal het en moes rigting vra. Hy is al meer as drie weke lank daar en nog steeds nie terug nie, maar volgens plaaslike bronne word die kewer nog dikwels gesien met twee of meer insittends wat in die rigting van die plaaslike dam ry so hy lewe seker nog.