Die hou-omie

+5
Hoe lank gaan ek lees: 7 minute

deur Geriatrix

Lees vorige episode HIER

My naam is Belinda en ek het in my storie vertel van die keer toe ek ‘n familiefees op ‘n plattelandse dorp moes bywoon en hoe ‘n ou balie my gevry het. Ons is so ses of sewe professionele dames wat almal saam werk en ook in die openbare oog is; so ons doen en late beland maklik in die koerante. Goed, ons is nie meer piepkuikens nie, maar darem nog ver van aftree af – ons is so in die middel veertigs en wat ons almal gemeen het, is dat nie een van ons ‘n vaste verhouding het nie, laat staan nog getroud is. Van ons was al getroud of in verhoudings, maar dit is seker as gevolg van ons skeppende geaardhede dat ons nie gebind wil wees nie.

Toe ek die Maandag by die werk aankom, kyk die een kollega my so en sê: “Jong jy lyk of jy die naweek behoorlik gespyker is! Jy kan nie die glimlag van jou bakkies af kry nie en jy gloei nou nog.”

Toe vertel ek haar van die ou balie wat my van hoek tot kant en kant tot hoek gevry het maar self nie tot enigiets in staat was nie. “So ‘n ou is maar skaars, want gewoonlik is al wat hulle wil doen om so gou moontlik binne in jou te kom en dan op sy rug te rol en verder te slaap.”

Ons het oor die ou balie gepraat en onvermydelik het van die ander kollegas ook aan die gesprek begin deelneem – hulle wou presies weet hoe die ou balie my gevry het, wat hy gedoen het, hoe lank hy wat gedoen het en ek weet nie wat nog als nie. Die werk het gewag en ons het daarmee
aangegaan en van die ou balie vergeet. Tot eendag so vier of vyf maande later toe een van die jonger kollegas, Betsie eers Dinsdag by die
werk opdaag – dik de moer in en met ‘n afdraand gesig waarmee jy kan toor. Sy het juis die vorige Donderdag vroeg geloop want sy sou saam met een van die nuwe sterre aan die hemelruim ‘n naweek van ongebreidelde passie (sy woorde nie hare nie) gaan geniet. Sy het vir ons sy fotos gewys
en hy is regtig gebou soos min mans kan dink, sy sespak is plat en sy gevreetjie is tog te pragtig.

Vertel! Sy begin toe vertel, hulle is weg na een van die super luukse oorde waar jy absolute privaatheid geniet en die kos van die allerbeste is. Daar aangekom wou die jong Apollo sommer haar klere afpluk en spyker – geen voorspel, geen sagmaak met van die eksotiese skemerkelkies
waarvoor die plek so bekend is nie, nee reguit kamer toe en hy pluk sy klere af. Gedagtig aan die fotos wat sy gesien het en die lyf wat hy vertoon, het sy verwag dat hy minstens tien duim lank en amper nog groter in omtrek sal wees. Sy het spesiaal in afwagtig op hierdie monster rekoefeninge
gedoen en verseker dat haar poesie so ‘n meneer sal kan akkommodeer. Toe sy by die kamer kom, het sy gou eers weer smeermiddels ensovoorts gaan aansit. Hier staan Apollo voor haar – met ‘n ou pieletjie wat skaars drie duim lank is en so dun soos ‘n potlood is! Betsie erken nou sy moes seker nie gemaak het of sy ‘n vergrootglas soek om die ou grassprietjie te kan sien nie maar dit was al waaraan sy op daardie oomblik kon dink.

So, van die naweek van intense passie het daar absoluut niks gekom nie – hy wou een of twee keer probeer, maar sy het elke keer so gelag dat hy dit maar gelos het. Sy sê die kos was darem baie lekker, maar omdat meneer tot Maandag bespreek het, moes hulle tot Maandag bly. Gordyn oor res
van die storie.

Die kollega wat die eerste keer van my naweek met die ou balie gehoor het, vra toe of ek weet wat van die ou balie geword het? Ek was toevallig daardie naweek by die verlangse familie en hulle vertel my toe dat die ou balie eintlik so op die rand van my bedryf gewerk het en nou homself dood
verveel. Ons het toe juis ‘n amperse vakature vir die tipe persoon gehad en my senior vra toe of ons nie dalk die ou balie kan laat kom nie; hy kan met die werk help en dalk kan hy by geleentheid so ‘n bietjie met die vrysake ook uithelp.

Betsie, wat pas die fiasko met Apollo gehad het en ek het met die ou balie gepraat en hy was bereid om te kom. Sy het toe aangebied om hom te gaan haal, want sy moes werk in daardie omgewing gaan doen. Sy sou hom oplaai en dan kon hy sommer by haar oorbly, want sy het ekstra slaapplek.
Laat sy verder vertel: “Ek het die ou balie op hierdie plattelandse dorpie opgelaai en ons is toe terug na die groot stad toe. Hy was oorspronklik van die groot stad en het weens omstandighede op die plattelandse dorpie beland. Soos Belinda gesê het, hy het aan die rand van ons beroep gewerk en
dit was nogal duidelik dat sy effense kunstige aard hom soos ‘n seer duim op die platteland sou laat uitstaan. Die pad is nogal lank en ons het oor alles onder die son gepraat; naderhand vra ek hom oor die geleentheid wat hy Belinda so gevry het. As hy kon, sou hy onder die kar se sitplek ingekruip het! Eers alles ontken en soos ‘n boek toegeslaan maar toe ek hom presies die storie vertel soos Belinda dit vertel het, het hy begin ontdooi en dit later selfs erken.

Ek het ‘n kort rompie aangehad en soos ons gepraat het, het my poesie al hoe natter geword en my bene het oop gemaak. Jy moet onthou ek was pas terug van ‘n naweek van ongebreidelde passie saam met Apollo! Ek het die rompie opgeskuif en die ou balie dopgehou; hy het gekyk, maar niks
verder nie; sy broek het ook nie eers ‘n bultjie gemaak nie. Hy het blykbaar baie vir sy werk gereis en meteens sê hy vir my om by ‘n plekkie uit te draai – ek maak toe so en ons ry nog so ‘n kilometer of wat verder toe hy my vra om te stop. Hierdie plekkie was so ‘n opening in die bos maar iemand wat in die pad verby ry, sal jou glad nie hier sien nie. Ons klim toe uit die kar en skuif na die agterste sitplek toe – hy het amper presies net soos met Belinda te werk gegaan, my gesoen soos min ouens tot nog toe dit kon doen, sy hand baie stadig eers met my arms langs en dan in my nek, af na my pramme toe en die ander hand om my been. Jong hy weet hoe om ‘n bra af te haal! Selfs dit het gemaak dat ek gekom het – hy het my seker so ‘n uur of wat gevry dat ek nie weet waar ek is nie en ek het so veel keer gekom dat ek ophou tel het. En die hele tyd het hy sy klere aangehou! Sy ou voël het nie eers ‘n beweging gemaak nie!

Omdat dit laat begin word het, het ons terug geklim en begin ry. By die huis het ek hom in sy kamer tuis gemaak en hy het toe gaan slaap. Een van die ander kollegas het die volgende oggend die motor gebruik en toe sy terugkom was sy vol kommentaar oor ‘vlekke en kolle op die agterste sitplek wat
vir haar baie soos kom lyk’. Die ander het toe ook gaan kyk, geproe en bevestig.”

Toe Betsie ook haar storie vertel het, kon dit nie hoër of laer nie – die ou balie het nou twee poste, die een tydelik as ons assistent en die ander permanent – as die ou wat na al die vrouens se behoeftes moet omsien! Hy trek so van die een na die ander – volgens ‘n vasgestelde rooster! Hy sê
dit pas hom, want sy pensioen is nie baie groot nie en hy hoef nou vir verblyf te betaal nie. Ons praat na aanleiding van die term houvrou nou van ons hou-omie, hy sê hy gee nie om nie, want die hele wêreld is onderstebo. Omdat ek hom ontdek het, het ek eerste keuse op hom – ek moet eerlik wees, ek weet nie waar hy al sy tegnieke geleer het nie en ten spyte van Betsie se storie dat hy haar amper net soos vir my gevry het, is elke keer anders; jy kan nie voorspel wat hy volgende gaan doen nie. Met die dat hy uit die platteland is en weer tussen mense wat sy maniere verstaan, begin dit lyk of
hy amper weer man wil word. Betsie beweer dat sy al sy voël gekry het dat hy opstaan maar nie een van die ander het dit nog gesien nie – hy bly maar daar plat op die grond. Vra hom nou die dag of dit nie te erg is om sewe jagse vroue die hele tyd gelukkig te hou nie? Sy antwoord was dat hy net sy
hande, tong en verstand gebruik, die res is omstanders.

Vir die sewe van ons begin dit nou al amper in ‘n kompetisie ontaard; wie gaan die eerste wees wat die ou balie se voël regop kry en hom dan nog insit ook! Elke oggend is daar eers ‘n ‘vergadering’ waar die saak bespreek word, Betsie hou die notule. Maria kom een oggend blosend by die werk aan; die ou balie was die vorige aand by haar en sy wil bars van opgewondenheid. Haar broer sukkel ook met erektiele disfunksie en hy het ook alles onder die son probeer, van die vakuumpompie en inplantings tot wie weet wat. Die blou pilletjies het hy lankal gelos want dit help nie meer nie. Die broer het gehoor van een of ander behandeling wat ‘n Duitse dokter uitgevind het wat hom sal kan help. Haar broer het uitgevind hoeveel dit kos en het die nodige fondse bymekaar gemaak en ry oor twee weke Duitsland toe. Omdat ons almal professionele mense is, verdien ons goeie salarisse en tussen die sewe van ons het gou die nodige fondse om die ou balie ook Duitsland toe te stuur.

Alles is in plek, sy kaartjie is bespreek, die hospitaal is bespreek en ons moet nog net besluit wie hom lughawe toe gaan vat. Maandag 23 Maart sit ‘n klomp van ons en die ou balie en klets toe die pres die aankondiging maak – vanaf 27 Maart word alle internasionale reise opgeskort! Dit is nou al amper Kersfees en nog kon ons nie die ou balie Duitsland toe stuur nie – sal julle laat weet as iets gebeur. Maria se broer sit ook nog hier – hy kom darem so nou en dan vir lesse by die ou balie en dan demonstreer die ou balie op een van ons.

 

+5

2 thoughts on “Die hou-omie

  • Dec 5, 2020 at 10:57 am
    Permalink

    Willewil,

    Die hou-omie en Maria se broer was toe in Duitsland en doen volledig verslag in die volgende episode.

    Reply
  • Dec 3, 2020 at 7:55 am
    Permalink

    Ek hoop wanneer die internasionale reise weer toelaatbaar is sal die “omie” onmiddellik vertrek en met die terugkomslag al sewe dames mildelik bedank. Hou ons op hoogte asseblief, Geriatrix?

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Kontak ons as jy iets van Kombiekiehier wil hou vir jouself. ;)
Enable Notifications    OK No thanks