Witbroodjie (4)

deur Nostradamus

(Lees vorige episode HIER)

Juffrou da Costa kan dalk ’n paar goed nie doen nie, maar een ding wat sy kan doen, is om ’n massering te gee. Hier waar hy op sy maag lê en voel hoedat sy sy seer dyspier manipuleer is sy stoute gedagtes van minute gelede eers vergete. Sy maak hom seer, baie seer, maar dis ’n lekker seer. ’n Seer wat verligting deur hom laat spoel elke keer as sy die drukking op sy been verlig om weer van bo af te smeer met die wondersalfies wat sy het. Die hele week al probeer hulle agterkom wat die naam van die salf is wat sy aan hulle smeer, want dit verrig wondere, maar sy sprak g’n sprook oor die naam nie, hou net vol dat dit werk. En werk doen dit. Aan die een kant verlig dit pyn terwyl dit jou weefsel penetreer sodat jy lank nadat sy al opgehou het om te vryf, steeds voel hou jou spier behandel word. Aan die ander kant streel dit die eina en verhoog bloedtoevoer sodat die spier meer suurstof kry en homself beter en vinniger kan herstel.

Hy raak bewus dat sy nou bo-op sy lae rug sit, so met haar gesig na sy voete toe terwyl sy daai seer spier manipuleer. Maar dit is eers toe sy ophou en afklim en hy wil omdraai, dat hy besef dat haar lekkerkry slegs ’n paar millimeter van hom af op hom geskuur het soos sy rondbeweeg het. Met die omdraaislag verstik hy amper aan sy spoeg, want in stede van haar joga- of sweetpakbroek, het sy nou ’n tipe broek aan wat hy nie eintlik kan beskryf nie. Aan die een kant kan dit seker ’n gym-broek of iets wees wat styf span en nie veel langer as ’n duim gesny is nie, maar aan die ander kant lyk dit darem damn baie soos ’n swembroek of ’n panty. Sy onderbreek sy gedagtes toe sê: “Jammer, maar al my langbroeke is vuil en dis nie asof jy regtig iets kan sien nie – party mense het minder aan op die strand …”

Ja, maar dis nie juffrou nie, redeneer sy tienerkop, Daarmee saam het sy ’n hemp aan wat die meisies deesdae aantrek as hulle fiksheid doen vir hokkie – basies ’n kruising tussen ’n sportbra en ’n onderhemp. As jy oefen en jy het net dit aan, sal jy daarmee wegkom, maar as jy so op straat verskyn gaan mense jou stywe hemp-met-ingeboude-sportbra dalk snaaks aankyk.

Hy sien haar wange is bietjie rooier as gewoonlik en haar asemhaling jaag seker maar bietjie omdat sy nogal ’n tengerige dingetjie is en sy moes spook om genoeg wrywing op sy seer spiere te bewerk. Die lugversorging wat sy in die kamer aangeskakel het, maak prominente puntjies op haar hempie se voorkant en sy oë volg ’n sweetdruppel se pad teen haar kakebeen af, tot in die holte by haar linker sleutelbeen. Hy sien die donkerblou/grys van die hempie en die broekie/panty/boyshort pas by mekaar en sien dat sy seker van daai wondersalfies van haar gemors het, want hy sien donker kolle op beide haar hempie en haar broekie hier waar sy wydsbeen bo-oor sy onderlyf staan en  … niks. Sy doen wragtig niks.

Hy kyk op en vir die eerste keer vandat hy omgedraai het kyk hy haar in die oë. Sien hy daar iets raak wat hy nog nooit voorheen gesien het nie, maar wat sy, so voel dit vir hom, vir hom wegsteek, want sy kyk hom nie in die oë nie. Sy sien hom nie eens raak nie, so voel dit vir hom, want hy kan sien haar aandag is glad nie by hom nie.

As hy maar net geweet het!

***

Ek weet ek moet nie so oor Johan voel nie. Johan ja, nie Johantjie soos sy vriende hom noem nie. In haar oë was hy nog altyd Johan, selfs in Graad 8 toe sy hom die eerste keer gesien het. Ander het dalk vasgekyk teen sy skaam geaardheid en die blinkende haartjies op sy gesig – nog nie baard, maar ook nie meer baba. Sy het haarself dadelik vasgevang gevoel in sy oë. Sy teenwoordigheid het iets met haar gedoen. Sy het toe al besef dat hy ’n leier gaan word, ’n man wat nog baie harte gaan breek sonder dat hy dit bedoel en ’n man wat of baie mans in die moeilikheid gaan kry, of vir hulle ’n voorbeeld van manwees gaan wees. En sy het toe al besluit dat as sy iets daarmee te doen het, gaan sy verseker dat die laasgenoemde gaan realiseer.

Deur sy Hoërskooljare het sy gesien hoe hy hierdie gedaanteverwisseling ondergaan en verander in ’n man na wie ander opkyk en voor wie die meisies afkyk. Want selfs wanneer hulle in groepe voor hom was, was hulle selfbewus en skaam – krag in groepe vergete. Die afgelope twee jaar het hy regtig tot sy reggekom – tot hier waar hy vandag voor haar lê, of eintlik, onder haar. En as sy moet erken, moet dit haar eintlik ongemaklik maak, maar dit doen dit nie. Want alhoewel sy al baie keer wou, het sy nooit toegelaat dat haar dag-en nag-drome tot hierdie punt toe vorder nie. Nie omdat sy nie wou nie, nie omdat sy weet dit is verkeerd en dat die beheerraad en die Departement nie sal verstaan hoe ’n onderwyser so fassinasie met ’n leerder kan hê nie, maar omdat sy besef het dat as sy daardie deur oopmaak – selfs net in haar gedagtes – sy hom nooit weer sal kan toemaak nie. Sy het besef dat hy te eerbaar en ordentlik is en daarom het sy altyd gestop as haar gedagtes en hormone in hierdie rigting begin hardloop.

Sy het alles mooi uitgewerk gehad. Sy sou wag, sy is immers goed daarmee – doen dit immers al vir vier en ’n half jaar, tot ná die eindeksamen. Tot ná die verpligtinge verby is en hom dan terloops by die gym raakloop. Want sy weet dat hy sal aanhou met sy oefenprogram, selfs in die Desembermaand na sy matriekjaar terwyl sy klasmaats op Plett Rage of wat ookal. Want dis wie hy is. Doelgerig. Eerlik. Opreg. Dan sou sy hom nooi vir koffie en hom help om die brug te kruis sodat hy haar nie meer as onderwyser en homself as leerder sien nie, maar as kollega, mentor. Vriendin. En dan …

En toe gooi die noodlot ’n moerse spanner in haar planne met die Cravenweek-besigheid. Soms wens sy sy kon nee sê, maar nie hierdie keer nie. Sy het spontaan haar eie vakansie planne gekanselleer om hom en die bond te help, want dalk help dit hom om haar nie net as juffrou te sien nie, maar as gelyke, as hulp. Maar ook as vrou waar die skool se klere voorskrifte haar nie daarvan weerhou om te laat deurskemer dat sy tog vrou is nie, met al die regte kurwes op al die regte plekke.

Die hele week al is sy omring deur testosteroon en die beste van die jong manlike spesie wat die land kan bied. Maar haar hart fladder telkens in haar keel wanneer Johan kom om sy bene te verbind of dat sy ’n seer spier moet vryf, of om sommer te hoor hoe haar behandeling van een van sy spanmaats vorder. Sy het haarself ’n keer of wat betrap dat sy soos ’n tienermeisie haar asem ophou wanneer hy gevaarlik aggressief in ’n losskrum indonner, net om te sien hoe hy skielik weer opspring om die volgende duikslag uit te voer. ’n Keer of wat kon sy sweer dat hy, in die hitte van die stryd en met die span agterop die telbord en in moed, haar langs die veld met sy blik opgesoek het om so woordeloos van haar krag te put om sy krygers vorentoe te lei-met sukses.

En hier sit sy nou. Alleen in ’n hotelkamer met Johan, wat onder haar lê terwyl sy hom masseer. Sy het eintlik vergeet dat al haar klere vuil was en toe sy uit die stort  uitkom het sy gemeen dat sy maar so kan rondloop – dis immers niks meer uitlokkend as ’n gemiddelde bikini nie. Ok, dalk nie die gemiddelde bikini nie, maar toemaar. Sy het eers vandag gesien hoe hy homself in al sy volle glorie skoonmaak  na sy uhm …. ongeluk terwyl sy geslaap het en toe sy haar tietie weer in die bra indruk was die tepeltjie so sensitief, want sy het besef wat hy gesien of amper gesien het. Die vrees en wanhoop in sy oë het haar egter vinnig tot aksie opgeroep en sy moes vinnig spring om te keer dat Johan, goeie seun en man wat hy is, die skuld vir die taai tameletjie op hom neem. Sê: Sy het nogals gehou van wat sy sien. Kyk, sy is nie ’n blosende virgin nie, so sy het al haar deel van piele gesien – veral toe sy haar prakties by die Bulle gedoen het en die jong Turke hulle luck met haar getry het, maar daarvan wat sy vandag gesien het, is Johan glad nie ’n Johantjie nie!

Haar kleredrag-gymdrag as’t ware, kan alleen gedra word, maar sy dra dit gewoonlik net alleen as sy joga doen by die huis of op ’n Sondagmiddag as sy met ’n boek op die bank ontspan, so dit het haar in staat gestel om die massering te doen sonder dat haar aandag te veel afgedwaal het. Maar daar het egter nou ’n klein komplikasietjie ontstaan. Eintlik twee.

Een- met al die massering en haar poging om ’n regte deep tissue massage te gee, het sy redelik rojaal met die olie te kere gegaan op sy rug en bobeen. Nou, olie volg gravitasiekrag en dit het gemaak dat haar panty nou ’n nat kol op het, tussen haar bene en voor op. Ok, as sy eerlik moet wees, mag die nat kol dalk nie net van die olie wees nie. Want dit tweede probleem is dat sy so rondgeskuif en gewerk het dat sy aanvanklik nie opgemerk het dat sy haarself teen hom aangevryf het nie, maar hoe later hoe kwater totdat sy nou maak soos daai kat in die Velvet touch advertensie en haarself teen hom skuur. Die probleem is, hy is besig om om te draai terwyl sy op haar knieë bo-oor hom staan en hoe gaan sy haar nat panty, gejaagde asem en jellytot nippels verduidelik? Om van die lus in haar oë nie te praat nie!

 

(Lees volgende episode HIER)

Volg Kombiekiehier op sosiale media:

6 thoughts on “Witbroodjie (4)

  • Jan 16, 2018 at 9:44 am
    Permalink

    Hierdie is lekker om te lees, knapgedaan!

    Reply
    • Jan 17, 2018 at 2:49 pm
      Permalink

      Baie goed en jou skryfstyl is uitSTEEKend – LOL . Baie dankie ; geniet dit baie

      Reply
  • Jan 15, 2018 at 3:37 pm
    Permalink

    Julle maak my skaam, dankie vir die aanmoediging!

    Reply
  • Jan 14, 2018 at 4:45 pm
    Permalink

    Nostr!!!!!! Is dit nou wragtig nodig???? Jy trek ďie volk se nerf uit soos dun getrekte kougom. Kom nou man, moet ons nou nie so martel nie.

    Reply
  • Jan 12, 2018 at 1:39 pm
    Permalink

    ….gaan hierdie marteling nooit ophou nie, Nostradamus ?
    Ek kwyl letterlik en nie net by mond nie…..Asb, volg op hierdie storie, ek het dit nou weer vanaf die 1ste episode deurgelees en …bliksem,man…laat dit nou gebeur !
    Hahaha…dankie, uitstekende geskryf !

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published.

error: Kontak ons as jy iets van Kombiekiehier wil hou vir jouself. ;)